اوره
اوره (به فرانسوی Urée) یا کـاربـامیـد (بـه فـرانسوی: carbamide) یک ترکیب آلی با فرمـول شیمیایی CO(NH₂)₂ است. اوره در ابتدا به صورت آمونیاک بوده که از تجزیهٔ آمینواسیدها ساخته میشود. آمونیاک بـه دلیل سمیت زیاد برای بدن مضر است؛ بنابراین آمونیاکها در کبد با کربن دی اکسید (که توسط یاختههای کبد ایجاد شده است) واکنش نشان میدهند و به اوره تبدیل میشوند. این کار باعث کم شدن سمیت آن میشود تا بدن بتواند آن را در خود نگه دارد و سپس در کلیه توسط نفرونها دفع کند. اوره، در متابولیسم ترکیبات حاوی نیتروژن در بدن جانوران نقش مهمی ایفا میکند و در عین حال، مادهٔ اصلی حاوی نیتروژن، در ادرار پستانداران بهشمار میآید.
وره برای نخستین بار، در سال ۱۷۷۳ میلادی توسط شیمی دان فرانسوی به نام هیلاری رول درون ادرار کشف گردید. در سال ۱۸۲۸ میلادی، شیمیدان آلمانی فریدریش وهلر، طی تلاشی ناموفق برای تهیه کردن سیانات آمونیم، و هنگامی که به ایزوسیانات نقره، کلرید آمـونیوم اضافه کـرد، اوره به دست آورد:
AgNCO + NH4Cl → (NH2)۲CO + AgCl
کاربردها:
– کشاورزی
بیشتر از ۹۰٪ از تولید اوره در دنیا، بـه منظور استفاده بـه عنوان کودهای شیمیایی حاوی نیتروژن است. در کاربردهای عمومی، اوره دارای بالاترین مقدار ازت در میان تمامی کودهای جامد نیتروژنی است (۴۶٫۷ ٪). بر این اساس، اوره پایینترین هزینههای حمل و نقل را به ازای هر واحد از تغذیه نیتروژنی به بار میآورد.
اوره در خاک، هیدرولیز شده و به آمونیاک و دیاکسید کربن مبدل میگردد. آمونیاک حاصل از این فرایند، توسط باکتریهای موجود در خاک به نیترات اکسیده میشود و در نتیجه میتواند توسط گیاه جذب گردد. اوره همچنین در بسیـاری از مـوارد، در فـرمولاسیون چنـد جـزئی کودهای جـامد نیـز، مـورد استفاده واقع میشود.
– آرایشی و بهداشتی
– گودهای شیمیایی
– سیستمهای خودرو